نسبت پوت به کال چیست؟ Put/Call Ratio یا PCR شاخصی است که مقدار فعالیت یا موقعیتهای باز قراردادهای Put را نسبت به Call مقایسه میکند. این نسبت میتواند بر اساس حجم معاملات روزانه یا اوپن اینترست محاسبه شود و برای سنجش تغییر رفتار معاملهگران بازار اختیار معامله به کار رود. وقتی فعالیت Put نسبت به Call افزایش مییابد، ممکن است تقاضا برای پوشش ریسک نزولی بیشتر شده باشد؛ اما از این مشاهده بهتنهایی نمیتوان نتیجه گرفت که بازار حتماً سقوط خواهد کرد.
در بازار کریپتو، تفسیر PCR به نوع داده وابسته است. Put میتواند برای پوشش دارایی نقدی، معامله نزولی یا بخشی از یک استراتژی چندپایه خریداری شود. Call نیز همیشه صرفاً برای سفتهبازی صعودی نیست؛ ممکن است در پوشش ریسک یا استراتژی درآمد پریمیوم به کار رود. از آنجا که هر قرارداد اختیار یک خریدار و فروشنده دارد، حجم یا OI بهتنهایی جهت خالص معاملهگران را آشکار نمیکند. بنابراین PCR بیشتر یک شاخص توصیفی از ساختار فعالیت است تا نشانگر قطعی احساسات.
در نسخه مبتنی بر حجم، PCR برابر حجم معاملات Put تقسیم بر حجم معاملات Call در دوره مشخص است. اگر در یک روز ۶۰ هزار قرارداد Put و ۴۰ هزار قرارداد Call معامله شده باشد، نسبت برابر ۱٫۵ خواهد بود. این یعنی حجم Put در داده انتخابی ۵۰ درصد بیشتر از Call بوده است؛ نه اینکه ۵۰ درصد معاملهگران فروشنده باشند. حجم قرارداد باید با واحد و اندازه مناسب مقایسه شود و اگر Strike یا سررسیدهای متفاوت در نمونه وجود دارند، این موضوع مشخص باشد.
نسبت مبتنی بر حجم ممکن است به رویدادهای کوتاهمدت بسیار حساس باشد. یک روز خبر مهم میتواند معاملات Put را افزایش دهد و روز بعد شرایط عوض شود. برای تحلیل بهتر، نسبت روزانه را با میانگین چندروزه و تاریخچه همان بازار مقایسه کنید. همچنین حجم معاملهشده ممکن است چند بار به یک قرارداد مربوط باشد و الزاماً به معنی ایجاد موقعیت باز جدید نیست. این تفاوت در مقایسه حجم با اوپن اینترست بسیار مهم است.
در نسخه مبتنی بر اوپن اینترست، تعداد قراردادهای Put باز بر تعداد قراردادهای Call باز تقسیم میشود. اگر OI قراردادهای Put برابر ۸۰ هزار و Call برابر ۱۰۰ هزار باشد، PCR برابر ۰٫۸ خواهد بود. این نسبت ساختار موقعیتهای باز در یک زمان مشخص را توصیف میکند و ممکن است کندتر از PCR حجمی تغییر کند. با این حال، OI مشخص نمیکند خریدار نهایی از افت بازار سود میبرد یا قرارداد را برای پوشش ترکیب دیگری نگه داشته است.
همچنین نباید OI قراردادها با اندازه متفاوت را بدون توجه به مشخصاتشان جمع کرد. در برخی گزارشها تعداد قرارداد، در برخی ارزش اسمی و در بعضی ارزش دلاری دلتا-تعدیلشده استفاده میشود. نتیجه این روشها یکسان نیست. اگر دو پلتفرم PCR متفاوتی نشان میدهند، ابتدا ببینید یکی بر حجم و دیگری بر OI تکیه کرده یا خیر. برای درک مفهوم OI، مقاله اوپن اینترست و ورود یا خروج موقعیتها کمک میکند.
PCR بالاتر از یک نشان میدهد در داده انتخابی، مقدار Put از Call بیشتر است. این وضعیت گاهی با تقاضای پوشش ریسک نزولی سازگار است، اما لزوماً نشاندهنده بدبینی همه مشارکتکنندگان نیست. برای مثال، یک صندوق که بیتکوین نقدی نگهداری میکند ممکن است تعداد زیادی Put بخرد تا افت احتمالی را بیمه کند؛ چنین کاری میتواند نشانه مدیریت ریسک باشد، نه پیشبینی قطعی ریزش. همچنین فروشندگان Put ممکن است طرف مقابل این معاملات باشند.
PCR زیر یک نیز به معنی صعود قطعی نیست. ممکن است Callهای زیادی فروخته شده باشند، یا معاملهگران با استراتژیهای اسپردی فعالیت کنند. تفسیر باید در قالب روند تاریخی و نوع قرارداد صورت گیرد. همچنین سطح معمول PCR در بازارهای مختلف یکسان نیست؛ مثلاً نسبت قراردادی با سررسید نزدیک ممکن است به دلیل نیاز پوشش ریسک با نسبت کل بازار تفاوت داشته باشد. بهجای آستانه ثابت جهانی، تغییرات نسبت به رفتار معمول همان بازار را دنبال کنید.
ابتدا منبع داده و بازار مورد نظر را مشخص کنید: آپشن بیتکوین در یک صرافی یا داده تجمیعی چند پلتفرم؟ سپس تصمیم بگیرید از PCR حجمی استفاده میکنید یا مبتنی بر OI. نسبت را در چند تاریخ متوالی ثبت کنید و آن را با روند بیتکوین، حجم بازار آپشن و نزدیک بودن سررسیدهای بزرگ مقایسه کنید. اگر PCR در زمانی افزایش یابد که قیمت بیتکوین نیز در حال افت است، میتوان بررسی کرد آیا تقاضای پوشش نزولی بیشتر شده است یا نه.
اما افزایش همزمان PCR و افت قیمت، رابطه علت و معلولی قطعی ایجاد نمیکند. ممکن است موقعیتهای پوششی پس از افت ساخته شده باشند، نه پیش از آن. همچنین داده حجمی میتواند با معاملههای بزرگ و کوتاهمدت جابهجا شود. بهتر است PCR را با نوسان ضمنی Put و Call و تغییرات ساختار قیمت مقایسه کنید. در صورت تعارض شواهد، نتیجه «نامشخص» از پیشبینی بدون پشتوانه بهتر است. دادههای گذشته را به شکل نمودار زمانی بررسی کنید و تنها نمونههای موفق را انتخاب نکنید.
PCR میزان فعالیت یا موقعیتهای باز Put نسبت به Call را مقایسه میکند؛ اما Volatility Skew تفاوت نوسان ضمنی قراردادها در قیمتهای اعمال مختلف را نشان میدهد. ممکن است حجم Put بالا باشد، ولی پریمیوم نسبی Put در برابر Call تغییر زیادی نکرده باشد. برعکس، تقاضای فوری برای پوشش ریسک میتواند قیمت Putهای OTM را بالا ببرد، در حالی که PCR بر اساس OI هنوز تغییر اندکی دارد. پس این دو شاخص به پرسشهای متفاوتی پاسخ میدهند.
برای نمونه، اگر بازار از یک خبر نزولی نگران باشد، ممکن است تقاضا برای Putهای دورتر از قیمت فعلی افزایش یابد و IV آنها بالا برود. این تغییر در منحنی IV دیده میشود، اما بسته به اینکه قراردادهای قبلی باز یا بسته شوند، نسبت OI ممکن است پیچیدهتر رفتار کند. برای شناخت تفاوت قیمتگذاری و فعالیت، مفهوم اسکوی نوسان در آپشن را پس از انتشار مرور کنید و PCR را تنها یک جزء از تحلیل بدانید.
برخی تحلیلگران PCR بسیار بالا را نشانه ترس بیش از حد و احتمال بازگشت صعودی تفسیر میکنند. این یک فرضیه خلافجهت است و تنها با مشاهده یک عدد نمیتوان آن را معتبر دانست. ممکن است PCR برای مدت طولانی بالا بماند، زیرا بازار واقعاً در معرض ریسک شدید است و سرمایهگذاران مرتب پوشش نزولی خریداری میکنند. ورود خرید صرفاً به دلیل «افراطی» بودن شاخص میتواند به معامله زودهنگام در روند نزولی منجر شود.
برای آزمون چنین فرضیهای ابتدا آستانه را بر اساس تاریخچه همان بازار تعریف کنید و بعد ببینید بازدههای آینده در نمونههای متعدد چه بودهاند. باید دورههایی را که بازار به افت ادامه داده نیز در محاسبه نگه دارید. حجم نمونه، کارمزد، افت سرمایه و تأخیر دسترسی به داده اهمیت دارند. اگر پس از دیدن نتیجه بهترین آستانه را انتخاب کنید، ممکن است دچار بیشبرازش شوید. مقاله راهنمای بکتست استراتژی ترید برای طراحی آزمون منصفانه مفید است.
نسبت پوت به کال با نزدیک شدن به انقضا ممکن است به دلیل بسته شدن، جابهجایی یا باز کردن موقعیتهای جدید تغییر کند. همچنین معاملهگران میتوانند به سررسید بعدی Roll کنند و در نتیجه OI قراردادهای نزدیک کاهش و سررسید دورتر افزایش یابد. اگر فقط یک سررسید را بررسی کنید، ممکن است این جابهجایی را با تغییر احساسات اشتباه بگیرید. بهتر است داده کل بازار را همراه با چند سررسید اصلی و Strikeهای مهم بررسی کنید.
یک مشکل دیگر تفاوت روش گزارشگری بین پلتفرمهاست. حجم، تعداد قرارداد، ارزش اسمی یا ارزش دلاری میتوانند نسبتهای متفاوت بسازند. اگر گزارش بهروز نیست یا تعداد قراردادها کم است، PCR ممکن است به چند معامله بزرگ حساس باشد. در چنین شرایطی بهتر است بهجای تصمیم لحظهای، روند چندروزه داده را دنبال کنید. برای هر نمودار نسبت، واحد، تاریخ و منبع را ثبت کنید تا بعداً تفسیر قابل بازبینی باشد.
آیا PCR برابر ۲ یعنی احتمال سقوط دو برابر است؟ خیر؛ فقط نسبت مقدار Put به Call در داده انتخابی دو است. آیا PCR بالا همیشه بدبینانه است؟ نه، ممکن است قراردادها برای پوشش ریسک استفاده شده باشند. آیا PCR حجمی و PCR اوپن اینترست برابرند؟ خیر؛ یکی فعالیت دورهای و دیگری موقعیت باز را میسنجد. آیا میتوان با PCR بهتنهایی معامله کرد؟ بهتر است خیر؛ آن را با قیمت، IV و ساختار بازار ترکیب کنید.
برای استفاده عملی، یک منبع ثابت انتخاب کنید و روند PCR را در کنار حرکت قیمت و تاریخهای سررسید رسم کنید. سپس فقط زمانی به آن وزن بدهید که با سناریوی روشن و نقطه ابطال قابل بررسی همراه باشد. همچنین شاخص را با جهت سفارشهای واقعی اشتباه نگیرید. اگر از ایدههای سیگنال ارز دیجیتال برای رصد جهت بازار بهره میبرید، PCR را بهعنوان داده کمکی بسنجید و اندازه ریسک را بر اساس کیفیت کل شواهد تعیین کنید.